Ruimte winnen, geen vrijheid verliezen
Als vader van een kind met astma pleit ik al lang voor schonere lucht in onze steden, en daarom koos ik in 2013 al voor een e-bike en een elektrische auto. Maatregelen als meer fietsstraten en minder oude diesels voelen voor sommigen als beperking, terwijl we er allemaal op vooruitgaan.
Vertaald uit het Engels.
Als vader van een kind met astma, met meerdere ervaringen op de intensive care, pleit ik al lang voor het terugdringen van luchtvervuiling in onze steden. Dat is een van de redenen waarom ik in 2013 zowel een e-bike als een elektrische auto kocht, om mijn eigen impact zo veel mogelijk te beperken.
Ik verwelkom de doelen van de gemeente Amsterdam, zoals het uitbreiden van fietsstraten en het uitfaseren van oudere diesel- en benzineauto’s. Deze maatregelen gaan niet over iets afpakken, maar over iets teruggeven: schonere lucht, gezondere straten en een lager risico op ziekte.
Toch ervaren veel mensen deze veranderingen als een vorm van controle of beperking, alsof hun iets wordt afgenomen. Terwijl we er juist allemaal op vooruitgaan.
Daarom vind ik het voorbeeld van Parijs zo krachtig. De stad laat zien dat minder autoverkeer de luchtkwaliteit direct kan verbeteren, zichtbaar en meetbaar. Het gaat niet over tegen auto’s zijn (ik hou zelf van een snelle), maar over kiezen voor een gezondere, leefbaardere toekomst.