De paradox van digitale regulering
Europese regels moeten ons digitaal weerbaarder maken, maar versterken in de praktijk juist de afhankelijkheid van een handvol grote, niet-Europese aanbieders. De echte vraag is niet hoe je van die afhankelijkheid afkomt, maar hoe je haar bestuurbaar maakt.
Tijdschrift voor Internetrecht, jaargang 19, nummer 2, juni 2026.
Ik ben geen jurist. Toch staat mijn artikel in het Tijdschrift voor Internetrecht. De paradox die ik beschrijf ligt op de grens van hun vak en het mijne: waar het contract ophoudt en de uitvoering begint.
Die paradox in een zin: Europese regels moeten ons digitaal weerbaarder maken, maar versterken in de praktijk juist de afhankelijkheid van een handvol grote, niet-Europese aanbieders.
In het artikel laat ik zien hoe dat mechanisme werkt, en waarom de wetgeving het wel erkent zonder het te doorbreken.
De echte vraag is niet hoe je van de afhankelijkheid afkomt, maar hoe je haar bestuurbaar maakt. Staat die regie op de agenda van de directie, of ligt ze bij compliance?
Dit artikel is een toespitsing van mijn bredere Working Paper over digitale soevereiniteit, waarin ik het hele speelveld schets. De marktcijfers erachter, zoals de ACM-marktstudie clouddiensten en de toenemende concentratie in de Nederlandse cloudmarkt, staan daar uitgewerkt.
Het volledige artikel verscheen in het Tijdschrift voor Internetrecht. Met dank aan de redactie voor de kans. Geen toegang, maar wel nieuwsgierig naar een samenvatting? Plan gerust een gesprek of vind me op LinkedIn.